
Jak zrobić fotoksiążkę ze starych zdjęć?
Jak wybrać, opisać i zeskanować stare odbitki, jak ułożyć z nich album i kiedy wystarczy jeden egzemplarz z kreatora, a kiedy lepsza będzie drukarnia.
W prawie każdej rodzinie jest takie pudełko. Po butach albo po czekoladkach, a czasem to po prostu szuflada w meblościance. W środku kilkaset zdjęć: czarno-białe z ząbkowanymi brzegami, kolorowe z lat osiemdziesiątych, już trochę wyblakłe. Na niektórych są ludzie, których nikt nie umie nazwać.
Ułożyć z tego album jest łatwiej, niż się wydaje, i nie trzeba do tego drogiego sprzętu. Trzeba za to cierpliwości i jednej rozmowy, której nie da się odkładać w nieskończoność. Do niej dojdziemy szybko.
Od czego zacząć
Weźmy przykład. Pani Ewa dostała po mamie pudełko z mniej więcej czterystoma zdjęciami. Za pół roku tata skończy osiemdziesiąt lat, a ona chce mu dać album. Do tego po egzemplarzu dla brata i dwóch kuzynek, no i jeden dla siebie.
Przez pierwszy wieczór komputer stoi wyłączony. Pani Ewa rozkłada zdjęcia na stole i dzieli je na kupki: dzieciństwo taty, ślub rodziców, wakacje, święta. Dubli i nieostrych ujęć jest więcej, niż się spodziewała. Po dwóch godzinach na stole leży może 150 zdjęć, które naprawdę chce się oglądać.
Tak właśnie trzeba zacząć. Najpierw wybierasz, potem skanujesz. Skanowanie czterystu odbitek zajmuje kilka wieczorów, a ponad połowa zdjęć i tak nie trafi do albumu.

Kto jest na zdjęciu
Najważniejszy krok nie wymaga skanera. Zanim zaczniesz cokolwiek układać, usiądź ze zdjęciami przy kimś, kto pamięta. Z mamą, z wujkiem albo z sąsiadką z dawnej kamienicy. Za kilka lat może nie być już kogo zapytać. A album pełen obcych twarzy ogląda się raz.
Pani Ewa zabrała pudełko do taty. Przy zdjęciu z wesela wymienił wszystkich gości po kolei, z imienia i z przezwiska. Przy innym zamilkł na dłuższą chwilę, a potem opowiedział o bracie, o którym w domu prawie się nie mówiło. Tego nie było na żadnej odbitce.
Zapisuj od razu: kto, gdzie i mniej więcej kiedy. Jeśli chcesz coś napisać na odwrocie zdjęcia, weź miękki ołówek i pisz przy krawędzi. Tak radzi Biblioteka Kongresu USA w zaleceniach o przechowywaniu fotografii. W tych samych zaleceniach stoi, żeby na odbitki nie przyklejać taśmy ani karteczek i nie spinać ich spinaczami.
Czasem z takich rozmów zbiera się dużo więcej niż podpisy i z albumu robi się książka. Jak to spisać, opowiadamy w tekście o tym, jak napisać historię swojej rodziny, a o drodze od nagrania do druku we wpisie o wspomnieniach rodzinnych w książce.
Jak zeskanować stare zdjęcia
Zwykłą odbitkę skanuj w 600 dpi, małą w 1200 dpi. Wtedy zdjęcie w albumie będzie ostre, nawet jeśli wyjdzie większe od oryginału.
- dpi
- Liczba punktów na cal, czyli na 2,54 cm. Im więcej punktów skaner odczyta z odbitki, tym bardziej możesz ją potem powiększyć.
Rachunek jest prosty. Do druku zdjęcie potrzebuje około 300 punktów na cal. Skan w 600 dpi ma ich dwa razy więcej, więc odbitkę powiększysz dwukrotnie. W 1200 dpi czterokrotnie.
| Odbitka | Skanuj w | Ostre zdjęcie w albumie do |
|---|---|---|
| 6 × 9 cm | 1200 dpi | 24 × 36 cm |
| 9 × 13 cm | 600 dpi | 18 × 26 cm |
| 10 × 15 cm | 600 dpi | 20 × 30 cm |
| 13 × 18 cm | 600 dpi | 26 × 36 cm |
Strona A4 ma 21 × 29,7 cm, więc zwykła odbitka 9 × 13 cm zeskanowana w 600 dpi wypełni ją prawie całą. Więcej o liczeniu pikseli piszemy w tekście o tym, jaka rozdzielczość zdjęć do druku jest potrzebna.
Skaner, telefon czy zakład
- Skaner płaski. Daje najlepszy wynik i nie ma kłopotu z odblaskami. Szybkę przecieraj suchą ściereczką z mikrofibry, bo każdy pyłek wyjdzie na skanie jako kropka. Nawet zdjęcia czarno-białe i brązowe skanuj w kolorze, łatwiej potem poprawić odcień.
- Telefon. Przy kilkudziesięciu odbitkach wystarczy. Trzymaj go równo nad odbitką i fotografuj w dziennym świetle, bez lampy błyskowej. Błyszczący papier odbija lampę sufitową, więc lepiej ją zgasić.
- Zakład fotograficzny. Ma sens przy kilkuset zdjęciach i przy negatywach albo slajdach, do których zwykły skaner się nie nadaje. Ceny bardzo się różnią, więc zapytaj o koszt jednej sztuki i o rozdzielczość.
Zdjęcia wklejone do starego albumu
Nie odrywaj ich. Stary klej trzyma mocno i odbitka potrafi pęknąć albo zostawić na kartonie kawałek siebie. Zeskanuj albo sfotografuj całą kartę albumu, a pojedyncze zdjęcia wytnij potem na komputerze. Kruchych, popękanych odbitek nie dociskaj pokrywą skanera.

Czy poprawiać stare zdjęcia
Tak, ale z umiarem. Kurz, rysa czy plama po kleju to kilka minut w darmowym programie do zdjęć i album tylko na tym zyska. Ciemne ujęcia rozjaśnij, bo na papierze wyjdą ciemniejsze niż na ekranie.
Inaczej jest z programami, które same „naprawiają” twarze, wyostrzają rozmazane zdjęcia albo dodają kolory. Wynik bywa efektowny. Tyle że program nie wie, jak wyglądała prababcia, więc oczy i zmarszczki dorysowuje z własnej wyobraźni, a kolor sukienki po prostu zgaduje. Za kilka lat nikt już nie odróżni, co na zdjęciu było, a co dopisała maszyna.
Dlatego oryginalny skan trzymaj osobno i nie ruszaj go. Do albumu dawaj wersję poprawioną. A jeśli któreś zdjęcie pokolorujesz, napisz o tym w podpisie.
Jak zrobić album ze starymi zdjęciami
Najprościej ułożyć zdjęcia po kolei, od najstarszego. Taki album czyta się jak opowieść i nikt się w nim nie gubi. Drugi sposób to rozdziały: rodzina mamy w jednym, rodzina taty w drugim.
- Mniej zdjęć na stronie. Dwa, trzy, najwyżej cztery. Strona upchnięta ośmioma odbitkami wygląda jak skan starego albumu.
- Podpis przy każdym zdjęciu. Imiona, miejsce i rok, nawet przybliżony: „Lato 1962, chyba Mielno”. Wnuki będą za to wdzięczne bardziej niż za najładniejszą ramkę.
- Najważniejsze zdjęcie na całą stronę. Ślubny portret dziadków albo jedyne zdjęcie rodzinnego domu nie potrzebuje towarzystwa.
- Twarze z dala od środka książki. Zdjęcie przez dwie strony robi wrażenie, ale jego środek chowa się w zgięciu przy grzbiecie.
Pani Ewa ze 150 zdjęć wybrała w końcu 110. Po dwa na stronę, kilka na całą stronę, do tego strona tytułowa i krótki wstęp od siebie. Wyszło 60 stron.
Jak zrobić fotoksiążkę w Canvie
Canva ma gotowe szablony fotoksiążek i do ułożenia całego albumu wystarczy jej darmowa wersja. Schody zaczynają się przy wysyłce do druku, bo drukarnia potrzebuje pliku przygotowanego trochę inaczej niż projekt do oglądania na ekranie.
- Ustaw własny rozmiar projektu, równy formatowi albumu, na przykład 21 × 29,7 cm dla A4.
- Włącz pokazywanie spadu, czyli zapasu tła poza linią cięcia. Zdjęcia, które mają sięgać krawędzi strony, rozciągnij poza przerywaną linię, aż do samego brzegu projektu.
- Pobierz plik jako PDF do druku i zaznacz znaczniki cięcia ze spadem.
- Okładkę twardej oprawy zrób jako osobny projekt: tył, grzbiet i przód obok siebie. Szerokość grzbietu zależy od liczby stron i papieru, a policzysz ją w kalkulatorze grzbietu.
Dwie rzeczy Canva robi po swojemu. Spad ma u niej stałą szerokość, której nie zmienisz, a drukarnie wymagają różnej, więc sprawdź to przed eksportem. Zapis w CMYK, czyli w kolorach farb drukarskich, jest tylko w płatnej wersji. Resztę, także przy książce z tekstem, opisujemy w poradniku jak zrobić książkę w Canvie.
Album ze zdjęciami do druku: kreator czy drukarnia
Decyduje liczba egzemplarzy. Jeden albo kilka albumów najtaniej wydrukujesz w kreatorze fotoksiążek, czyli w serwisie, w którym układasz zdjęcia w przeglądarce, a gotową książkę dostajesz pocztą. Najcieńsza fotoksiążka w twardej okładce kosztuje tam od około 50 zł, a każda dodatkowa kartka podnosi cenę.
Drukarnia książek liczy inaczej. Przygotowanie pliku, maszyn i oprawy kosztuje ją tyle samo przy dziesięciu albumach co przy stu, a część drukarni w ogóle nie przyjmuje mniej niż 10 egzemplarzy.
Policzmy album pani Ewy: format A4, 60 stron w kolorze na matowym papierze kredowym, twarda oprawa. Dziesięć egzemplarzy z drukarni to razem około 2450 zł, czyli prawie 250 zł za album. Pięćdziesiąt wychodzi taniej, około 2400 zł. Kwoty są za cały nakład, bez VAT i w zaokrągleniu. Tak wyglądały ceny w listopadzie 2026 roku.
Przy pięciu albumach dla najbliższych drukarnia nie ma sensu i pani Ewa składa album w kreatorze. Ale gdyby zdjęcia miały pojechać na zjazd rodzinny, na który przyjedzie czterdzieści osób, rachunek się odwraca: przy pięćdziesięciu sztukach wychodzi niecałe 50 zł za album w twardej oprawie. Papier i oprawę do albumu porównujemy dokładniej w tekście fotoksiążka czy album z drukarni.


